«لغت نامه دهخدا»
[تِ عی ی] (ع ص) مرد نیکو چراننده و نیکو سیاست کنندهء شتران. یا آن که شتربانی پیشهء او و پیشهء پدران اوست. (منتهی الارب). رجل ترعایه. (ناظم الاطباء). تِرعْایه. تراعیه [ تِ / تُ یَ ] . نیکو چرانندهء شتر. (از اقرب الموارد). و رجوع به ترعایه و ترعیه شود.