ترنم شناس

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رَنْ نُ شِ] (نف مرکب)دوستدار سرود و نغمه. عالم و علاقمند به سرود و موسیقی: موسیقیدان. آهنگ شناس که در نغمات بصیرتی دارد :
ترنمشناسان دستان نیوش
ز بانگ مغنی گرفتند گوش.نظامی.