ترنگانیدن

«لغت نامه دهخدا»

[تُ رُ / رَ دَ] (مص) مصدر ترنگ است و بمعنی بصدا درآوردن چله کمان باشد. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || ترنگ کردن و برانگیزانیدن و جهانیدن. (ناظم الاطباء). و رجوع به ترنگ شود :
باز شعریش بر ترنگانی(1)
به تقاضا قدم بلنگانی.
اوحدی (از فرهنگ رشیدی).
(1) - در انجمن آرا: بر تلنگانی آمده و توضیح داده است که «را» با «لام» تبدیل می یابد.