ترنلی

«لغت نامه دهخدا»

[تُ نِ] (اِ)(1) نوعی از گیاهان پر شاخ و برگ در امریکای استوایی این گیاه مطبوع و زیبا تا 8 گز ارتفاع دارد و میوهء آن بسیار خوشبو و خوراکی است.
(1) - Tornelie.