«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع اِ) جِ تسبیح. اذکار و اوراد. (ناظم الاطباء) : صبر کردن جان تسبیحات تست صبر کن کان است تسبیح درست.مولوی. رجوع به تسبیح شود.