تسعین

«لغت نامه دهخدا»

[تِ] (ع عدد، ص، اِ) نود. (ناظم الاطباء). تسعون. || مجازاً اِست. در تداول هجاگویان دُبُر. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) :
ز تسعین خرخمخانه سازم خمرهء مرهم
بریزم اندر او سیماب و زرچوبه برون آرم.
سوزنی.
از در تسعین به جایگاه حجامت.سوزنی.
چو من بختم برخاست او به قصد قصاص
خیار بر در تسعین من نهاد و فشار.مختاری.