«لغت نامه دهخدا»
[تَ عَلْ لُ گِ رِ تَ] (مص مرکب) اتصال و ارتباط داشتن. پیوستگی داشتن : سعی نکنم در شکست هیچ چیز که بیعت به آن تعلق گرفته. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص316). و خدا چنانکه داناست بر آنکه من آن را بگردن گرفته ام داناست بر آنکه من وفا خواهم کرد و به همهء آنچه بیعت به آن تعلق گرفته است. (تاریخ بیهقی ایضاً ص317). و رجوع به تعلق و دیگر ترکیب های آن شود.