تکریم کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ دَ] (مص مرکب)گرامی داشتن. حرمت کردن. احترام کردن. منزه داشتن :
بنده را از تو سؤالی است به توجیه جواب
نکند مردم پاکیزه سیر جز تکریم.سعدی.