تگسک

«لغت نامه دهخدا»

[تَ گَ] (اِ) هستهء انگور. تگس. تکز. تکژ. صاحب منتهی الارب در ذیل معنی وصد آرد: تگسک انگور. و همچنین در ذیل عجم آرد: خستهء خرما و تگسک انگور :
قوت و غذای باب تو و عم و خال تو
زآخال و از تگسک خرابات و مفسقه.
سوزنی (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
رجوع به تکس و تکز و تکژ و تگس شود.