«لغت نامه دهخدا»
[تَ تُ] (اِ) شور و غوغا. || (ص) مردم چرکین و پلید که از کثافت و نجاست پرهیز نکند و از او نفرت کنند. (ناظم الاطباء). رجوع به تلاتوف شود.
