تلخ ارتیج

«لغت نامه دهخدا»

[تَ اَ] (اِ مرکب) زغال و اخگر افروخته. || آتشدان و تنور قابل حمل و نقل. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر