تلخک

«لغت نامه دهخدا»

[تَ خَ] (ص مصغر) تصغیر تلخ باشد. (برهان) (انجمن آرا) (آنندراج). کمی تلخ. (ناظم الاطباء). || (اِ مصغر) نام گیاهی است بغایت تلخ و بعضی گویند خربزهء تلخ است که به عربی حنظل و قثاءالنعام خوانند. (برهان). حنظل. (انجمن آرا) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || بعضی کاسنی را گفته اند. (برهان). کاسنی صحرائی. (انجمن آرا) (آنندراج). کاسنی. (ناظم الاطباء). تلخه. دانهء گیاه هرزه ای است شبیه گندم که در گندم زار می روید و بسیار تلخ است. (از فرهنگ نظامی ذیلِ تلخه) :
بسا حاجی که خود را ز اشتر انداخت
که تلخک را ز ترشک بازنشناخت.نظامی.
|| دلقک. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).