«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) دراز و پرگوشت شدن کوهان شتر. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). دراز و بلند شدن سنام. (از اقرب الموارد): تمک السنام تمکاً و تموکاً. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).