تن

«لغت نامه دهخدا»

[تِن ن] (اِخ)(1) پادشاه صیدا که در نبرد با اردشیر سوم تسلیم شد و بدستور اردشیر پس از تسلیم مردم صیدا به قتل رسید. و رجوع به تاریخ ایران باستان ج2 ص1167 و 1171 شود.
(1) - tennes.