«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ص مرکب) تن آباد :اصفهبد همهء زمستان ایشان را نزل و علف و هدایا و تحف فرستاد. چون اسبان فربه و ایشان تن آبادان شدند پیام دادند که یا به دین ما بگرود و اگر نه ولایت از تو بازگیریم. (تاریخ طبرستان).