تنان تن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تَ] (اِ) جسم کل که جرم فلک نهم باشد و آن را تنائید و تنبد و تنتن و تن سالار گویند. از فرهنگ دساتیر نقل شد. (انجمن آرا) (آنندراج). تنامبد. جهان و گیتی و آسمان نهم. (ناظم الاطباء). از برساخته های فرقهء آذر کیوان است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر