تندی زدن

«لغت نامه دهخدا»

[تُ زَ دَ] (مص مرکب)سخت اثر کردن :
چو بر شاپور تندی زد خمارش
ز رنج دل سبک تر گشت بارش.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر