تنکب

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَکْ کُ] (ع مص) برگشتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || دور شدن و کناره گزیدن، یقال: تنکب فلان عنا؛ ای مالَ. (از اقرب الموارد). || برگشتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد). || تیر دادن یا کمان بر دوش افکندن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر