«لغت نامه دهخدا»
[تَ نُ / تُ نُ سَ یَ / یِ](ص مرکب) آنکه دارای سرمایهء اندک باشد. (ناظم الاطباء). رجوع به تنک و دیگر ترکیبهای آن شود.
