تنک مشرب

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نُ / تُ نُ مَ رَ] (ص مرکب) مقابل فراخ مشرب. (آنندراج) :
عقل تنک مشرب است به که چو طالب
در کف آشفتگی زمام سپارم.
طالب آملی (از آنندراج).
رجوع به تنک و دیگر ترکیبهای آن شود.