«لغت نامه دهخدا»
[تَ نُ / تُ نُ] (ص مرکب)آنکه موی سر و ریش وی انبوه نبود و کم موی باشد. (ناظم الاطباء). رجوع به تنک و دیگر ترکیبهای آن شود.
