«لغت نامه دهخدا»
[تَ بَ] (ن مف مرکب) (از: تنگ، بار + بست، مخففِ بسته) صفت بار و کالا: تنگ بست فروختن؛ فروختن در دکان نه در انبار که خرج برگردان و حمالی بر آن تعلق گیرد. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.