تنگ حوصلگی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ حَ / حُو صَ لَ / لِ](حامص مرکب) بی صبری و تندخویی و غضبناکی. (ناظم الاطباء). رجوع به تنک حوصله و تنگ حوصله و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر