«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تُو بَ / بِ] (نف مرکب)توبه سوزاننده. توبه شکن. باطل کنندهء توبه و عهد و میثاق. توبه را شکند و به گناه بازگرداند : بیا ساقی آن آتش توبه سوز به آتشگه مغز من برفروز.نظامی. رجوع به توبه و دیگر ترکیبهای آن شود.