توسن دل

«لغت نامه دهخدا»

[تَ / تُو سَ دِ] (ص مرکب)سخت دل. که دلی ناآرام و پرخشونت دارد : توسن دلی و رایض تو، قول لااله(1) اعمی وشی و قائد تو شرع مصطفی.خاقانی. رجوع به توسن و دیگر ترکیبهای آن شود. (1) - مخفف لا اله الا الله.