«لغت نامه دهخدا»
[شَ / شِ پَرْ وَ] (ن مف مرکب) توشه کش... و در این مبالغه است. (آنندراج) : سکندر که شاه جهان گرد بود بکار سفر توشه پرورد بود. نظامی (از آنندراج).