«لغت نامه دهخدا»
[تَ وَقْ قُ] (ع مص) جهجهان راه رفتن اسب یا به رفتار میانه، میان عنق و خبب رفتن یا سخت سپردن در رفتار، گویا می شکند آنچه بر وی می گذرد. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).