«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تِ / تُ رَ / رُو] (حامص مرکب) گمراهی و ضلالت و بی راهی. || مسافرت. (ناظم الاطباء). رجوع به تهی رفتن و تهی رو و تهی و دیگر ترکیبهای آن شود.