«لغت نامه دهخدا»
[رِ یِ چَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) عطارد. (شرفنامهء منیری). ستارهء عطارد. (ناظم الاطباء). || و نیز تیری که بکمان چرخش اندازند. (شرفنامهء منیری).