«لغت نامه دهخدا»
[شَ / شِ] (نف مرکب)شکافنده و خسته کنندهء عطارد. تیری که تا آسمان رود و عطارد را مجروح کند : هر دم ز تیر تیرشکاف تو مشتری افغان زه برآورد از گوشهء کمان. خواجوی کرمانی.