تیره راه

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ] (ص مرکب) راه تاریک. || بدراه. بددین. منحرف :
زمانی همی گفت بر ساوه شاه
چه سود آمد از جادوی تیره راه.فردوسی.
رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.