تیره زلف

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ زُ] (ص مرکب)سیاه زلف. سیاه موی. سیه گیسو :
تیره زلفا بادهء روشن کجاست
دیر وصلا رطل مردافکن(1) کجاست.خاقانی.
رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.
(1) - ن ل: زودافکن.