تیزدل

«لغت نامه دهخدا»

[دِ] (ص مرکب) بی باک و سخت دل. (ناظم الاطباء). تیزخاطر. مشهوم. حوش الفؤاد. همیزالفؤاد. ظریف. سبک روح. زیرک. مشهم. (از یادداشتهای مرحوم دهخدا). رجوع به تیزدلی شود.