تیزرفتار

«لغت نامه دهخدا»

[رَ] (ص مرکب) تیزرو. سریع السیر و چابک. (ناظم الاطباء). هذرف. سریع السیر. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا): فرس ضابع؛ اسب تیزرفتار. (منتهی الارب) :
مرغان خدنگ تیزرفتار
برخوردن خون گشاده منقار.نظامی.