«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ] (ص مرکب) سوداوی. عصبی. تندخوی. (حاشیهء برهان چ معین) :منصوربن اسحاق را برادرزاده ای بود برنا و تیزگونه گفت: ما سرای و جماع از خراسان نیاورده ایم و مال کم از آن نستانیم که بیستگانی ما باشد. (تاریخ سیستان از حاشیهء برهان ایضاً). رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.