«لغت نامه دهخدا»
[نَ ظَ] (ص مرکب) شاهی البصر. شفن. حنادرالعین. (منتهی الارب): نسر؛ مرغی تیزنظر است چنانکه از چهارصد فرسخ می بیند. (از منتهی الارب) : تیزنظر باید بود تا بداند که لذت قصوی و انس اعلی آنها راست. (جهانگشای جوینی). رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.