«لغت نامه دهخدا»
[نِ گَ تَ] (مص مرکب) در کسی، به خشم در او دیدن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : سلیمان یکی تیزتیز در وی نگریست. (حدود العالم از یادداشت ایضاً). || خیره نگاه کردن :و نشان تندرستی و قوت او [ افعی گرزه ] آن باشد که سر برافراشته دارد و چشمهای او سرخ باشد... و تیز نگرد. (ذخیرهء خوارزمشاهی).