تیغ فعل

«لغت نامه دهخدا»

[فِ] (ص مرکب) چون شمشیر بران و قاطع :
تا دیدم آن دوات پر از کلک تیغ فعل
زرادگاه رستم دستان شناسمش.خاقانی.