«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع ص) نعت مفعولی از مصدر سبه. رجوع به سبه شود. || پیر خرف. (منتهی الارب). آنکه بسبب پیری عقل خود از دست داده باشد. (اقرب الموارد). مسبه. و رجوع به مسبه شود.