مستانی

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ص نسبی) مزید علیه مست. (آنندراج). مستان. مست. نشوان :
دمی در آن چمن از روی ذوق کردم سیر
غزل سرایان چون عندلیب مستانی.
طالب آملی (از آنندراج).
و رجوع به مست و مستان شود.