«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ سِ] (ع ص) نعت فاعلی از استبسال. دل بر جنگ نهنده تا بکشد یا کشته گردد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استبسال شود.
