«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ هِ] (ع ص) نعت فاعلی از استبهاج. شادمان شونده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). شاد و شادمان و خوشحال. (ناظم الاطباء). رجوع به استبهاج شود.
