مستجد

«لغت نامه دهخدا»

[مُ ت جِدد] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استجداد. || پوشندهء لباس نو. (از ذیل اقرب الموارد). || نوگرداننده. (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر