مستجبر

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ بِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استجبار. مستغنی. مستغنی شونده. (اقرب الموارد). رجوع به استجبار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر