«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ جِرر] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استجرار. || کشنده. (اقرب الموارد). || قدرت دهنده کسی را بر خویش و منقادشونده. (آنندراج) (اقرب الموارد). رجوع به استجرار شود.