«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ ضِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استحضار. دواننده. (آنندراج) (اقرب الموارد). || بخود بازآینده. (آنندراج). رجوع به استحضار شود.
