مستحم

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ حَم م] (ع اِ) اسم مکان از استحمام. جای غسل کردن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). جای استحمام. آنجا که سر و تن شویند. رجوع به استحمام شود. || مبرز :فقیهی (فقیری) در مستحم تیز بلند میدادی. (هزلیات سعدی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر