«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ لِ] (ع ص) رهائی جوینده. (آنندراج). || آنکه مخصوص خود می گرداند. || آنکه رهائی میدهد. رهاکننده و نجات دهنده و خلاص کننده. || جمع کنندهء باج و خراج. (ناظم الاطباء). رجوع به استخلاص شود.