مسترجع

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ جِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استرجاع. طلب بازگشت کسی را کننده. (اقرب الموارد). || آنکه بوسیلهء گفتن «انالله و اناالیه راجعون» به خداوند پناه می آورد. (اقرب الموارد) : فوقف بین الامر و النهی مسترجعاً. (تاریخ بیهقی ص 300). و رجوع به استرجاع شود.