«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ حِ] (ع ص) نعت فاعلی از استرحال. کوچ خواهنده از کسی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || خواهندهء راحله و شتر از کسی. || شتر نجیب. (اقرب الموارد). رجوع به استرحال شود.